Mijn zoon kon al vroeg praten

Mijn zoon kon al vrij vroeg praten ik denk rond zijn 2e of 3e jaar maar mamma, opa en oma kon hij al veel eerder zeggen.
Hij kon ook al heel snel moeilijke woorden nazeggen en er waren liedjes op de radio die hij feilloos meezong b.v.: ” Wij zijn 2 vrienden.” van Marsupilanie en het liedje van Nico Haak, is je moeder niet thuis waren b.v. van die liedjes dat hij altijd luidkeels meezong.

Toen mijn ouders een keer bij ons op bezoek waren zong mijn vader een liedje dat ik toen nog niet kende, het ging zo,:”Opa , opa met je lange neus, opa laat je neus eens zien het lijkt wel op een vliegmachine etc.”mijn moeder werd toen een beetje boos op mijn vader en sprak dat hij dat niet aan mijn zoontje moest leren want straks zou hij het ook nog gaan zingen.

Mijn zoon heeft het nooit gezongen en dat was vast niet omdat hij het niet kon maar meer omdat hij gek was op zijn oma en nooit iets zou doen wat zei niet leuk vond.

Posted in Verhalen | Leave a comment

Veiligheid bestaat niet

Veiligheid is voornamelijk een droom. Boko Haram slacht in 1 dag enkele dorpen uit. De straten op satteliet beelden zijn rood van het bloed.

Misschien klopt Boko Harem morgen in Heerlen aan om daar de eerste Nederlandse doden te eisen.

Wij weten dat we in Nederland redelijk veilig zijn…
Behalve de mensen in Amsterdam want die weten dat er morgen weer een nietsontziende met een automatisch wapen jou een verdwaalde kogel door het hoofd kan schieten.

Het aantal te betreuren aantal mensenlevens dat verloren ging door een ‘ongelukje in het verkeer’ was in 2013 maar liefst 570.

Er bestaat geen veiligheid, niet in het verleden en niet in het heden. Dit is de werkelijke aard van de mens en van de natuur. Het vermijden van gevaar is niet veiliger op langer termijn. Het leven is een avontuur, gevaarlijk maar vol met uitdagingen.

Posted in Gedichten | Leave a comment

Is dat een reden

Tegen iemand zeggen dat hij niet mag zeuren over zijn verdriet, omdat er mensen met meer problemen zijn.. Is ongeveer hetzelfde als zeggen tegen iemand die gelukkig is, dat hij niet gelukkig mag zijn omdat er mensen zijn die nog gelukkiger zijn.

Posted in Gedichten | Leave a comment

Voor altijd

Als ik naar de wereld kijk, die toch langzaam naar de klote wordt geholpen, dan hoop ik het beste maar vrees ik het ergste. Machines nemen werk van mensen over en mensen worden machines op hun werk. Er wordt niet echt meer geleefd maar overleefd.

Wat is de grote aanjager van al deze ellende, het kappen van bomen in het oerwoud ten behoeve van nog een veld met koeien voor een hamburgerketen.

Miljoenen mensen die leven onder de armoedegrens, die door kille deurwaarders zonder pardon uit hun huis worden gezet. Ik zie mensen verdrietig zijn, mensen die overspannen raken of zelfs zelfmoord plegen omdat ze het leven in deze harde maatschappij niet meer aankunnen.

Ik verloor al 3 collega’s door een zelfmoord, dat zegt iets over werken bij een multinational. Als je niet presteert dan ga je op harde wijze onderuit en raak je behalve je baan en collaga’s ook misschien je hypotheek en je huis kwijt.

Ik hoop op het beste maar ik vrees het ergste.

Posted in Gedichten | Leave a comment

Hersenproblemen

Mijn leven stond in volle bloei, tot ineens alles mis ging.
Mijn geheugen deed niet meer wat het zou moeten doen.
Ik verloor mijn gedachten, ik wist niet meer hoe een deur te openen.
Ik wist mijn naam en ik wist wat ik ooit kon, maar ik kon niet langer meer nadenken.

Het logisch nadenken was weg, mijn korte termijn geheugen was aan flarden geschoten.
Mijn gedachten fladderen iedere dag maar heen en weer. De neuroloog zegt dat het een blijvend probleem is.

Ik zal nooit meer de oude zijn, tot mijn verdriet zijn mijn geheugen en ik voorgoed uit elkaar.
Zonder ruzie, zonder scheiding en zonder een afspraak over de kids, die ik zo mooi de herinneringen van mijn leven noem.

Mijn hoofd doet niet meer wat het ooit kon, mijn werkgever verliest zijn geduld en ik verlies de moed om te leven.
Hoe gaat mijn leven eruit ziet, als mijn hoofd en gedachten nooit meer op het oude niveau presteren. Deze wereld word steeds harder maar ik weet niet meer hoe ik mezelf kan verdedigen.

Vaak was ik aan het werken en raakte mijn gedachten op reis. Nu is zijn mijn hersens ook vertrokken.
hypertensive encephalopathy is het oordeel van de rechter die neuroloog heet.

Mijn hersens zijn aangetast door een veel te hoge bloeddruk. Ik ben mijn hersenen kwijt en mijn persoonlijkheid is nog maar een schaduw van mijn leven.

Posted in Gedichten | Leave a comment

Wat heerlijk om weer thuis te zijn

Een ziekenhuis opname, ik werd goed en vriendelijk verzorgd.
Maar er is geen plek als thuis.
Thuis is heerlijk om te zijn.
Mijn eigen bank.
Mijn eigen bedje.
Mijn eigen televisie.
Mijn eigen waterkoker zonder bijsmaak van koffie.

Er is geen plaats belangrijker dan Thuis.

Posted in Gedichten | Leave a comment

Luisteren aan de deur is nooit goed

Als je de deur achter jezelf hebt dichtgetrokken, dan moet je nooit meer aan de deur luisteren.
Je wilt niet weten wat een ander over je zegt, als je bent weggelopen.
Je moet genieten van wat mensen in je gezicht zeggen.

Het gene wat ze roddelen, kan je onzeker of verdrietig maken. Daar heb je niets aan.
De wereld zit toch vol met huichelaars en leugenaars. Het maakt niet uit wat ze zeggen.
Iedereen liegt in je gezicht, geniet ervan. De waarheid kan een stuk minder leuk zijn.

Posted in Gedichten | Leave a comment

Wat is wijsheid

Zoveel dingen die ik weet, zoveel informatie in mijzelf opgenomen.
Zoveel uren gebruikt om informatie te bedenken, te analyseren en te verwerken.
Maar wat is nu echt belangrijk in dit leven, moeten wij niet genieten?
Genieten van elkaar, genieten van lekker eten en drinken.
Ik heb het idee dat wij op dit moment teveel werken, teveel bezig zijn met speelgoed in plaats van echt leven.
Ons leven verloopt digitaal via facebook en twitter, onze buren zien we nooit omdat we liever achter de pc zitten.
Een partner vinden wij via lexa, chatten doen wij via chatjes, boodschappen doen we via albert.
Dit hele leven, is dit geen verspilling van zeldzame tijd.
Het kan zoveel mooier zijn, als we niet in grote gebouwen opgepropt zitten tot aan de wolken.
Geen wolkenkrabbers in de grote steden maar fijn landelijk wonen met elkaar, op visite bij buren en vrienden.
Dansen met lieve meisjes, knuffelen met een eigen partner.
Niet langer kijken naar wat een ander heeft, hoe een ander zichzelf opmaakt maar genieten van wie echt leeft.

Posted in Gedichten | Leave a comment

Leven met diabetes

Een paar maanden geleden kreeg ik de diagnose diabetes.
Sinds die tijd ben ik verward door de diabetes en vermoeid.
De normaalste dingen lukken mij niet meer zoals ze mij vroeger lukte, ik doe mijn best maar het word niet veel.

Wat ik ook probeer, het lukt mij niet meer.
De suiker is redelijk onder controle, mijn leven niet meer.

De verwarring heeft mij in de greep.
Gesprekken met een neuroloog.
MRI scan laten maken.
Het word allemaal niet beter.
Ik voel mezelf verdrietig en moe.
Ik wil alleen nog maar liggen,
mijn lichaam doet pijn
Koorts, rugpijn, spierpijn.
Ik wil geen klagende oudere zijn
Maar de diabetes maakt dit wel van mij.

Als ik iets mocht wensen, dan wenste ik mijn leven terug.
Voordat ik ziek werd, had ik een leuk leven.
Nu heb ik nog geen half leven, het is overleven.
leven met pijn, leven in een vaag hoofd.
Ik ben niet meer gelukkig.
Ik voel erg veel verdriet.
Ik wou dat ik weer kon presteren
Weer mijn werk normaal kon doen.
Dat mag niet, dat kan niet.
Ik ben nutteloos geworden door suikerziekte.

Posted in Gedichten | Leave a comment

Waar blijft de lente

Lieve hemel wat is het koud,
waar is de zon waar ik zo van houd.

lekker fietsen door het groene bos,
Lekker met mijn vriendin helemaal los.

De liefde, de zon en alles wat warmte geeft.
Waarom is het dat iedereen eind maart nog beeft.

Posted in Gedichten | Leave a comment